مستلزم فوات منفعت واحده را موجب ثبوت ديه كامله قرار داده مناسب مىباشد . لازم بتذكر است در صورتى كه بعد از حصول سلس اين مرض قطع شده و مجنى عليه شفا پيدا كند بر عهده جانى ارش ثابت است كه آن را بوى بايد بپردازد . و سپس در ذيل [ و قيل ان دام الخ ] مىفرماين : مدرك اين تفصيل روايت اسحاق بن عمّار از مولانا الصادق عليه الصلاة و السلام است كه علّت ثبوت ديه كامله را در فرض اوّل كه سلس تا شب ادامه پيدا مىكند اين قرار داده‌اند كه مرض مزبور مجنى عليه را از تحصيل معيشت بازمىدارد . از اين تعليل به خوبى مىتوان استفاده كرد كه مقصود آن است كه استمرار سلس تا شب در هرروز مكرّر مىشود چه آنكه تنها در اين فرض مجنى عليه از تحصيل معيشت محروم است نه آنكه صرفا يك روز يا احيانا دو روز به مرض يادشده مبتلا گردد چنانچه مرحوم علامه حلّى نيز از تعليل مذكور همين معنا را استفاده فرموده است . ولى آنچه هست اينكه در طريق روايت اسحق بن عمّار بوده و وى فطحى المذهب است چنانچه يكى ديگر از روات آن صالح بن عقبه مىباشد و در رجال گفته‌اند كه او كذّاب و غالى بوده است لاجرم بتفصيل يادشده التفاتى نبايد كرد . بلى ، در جميع صور سه‌گانه در صورتى كه سلس استمرار پيدا نكند ارش ثابت مىشود . قوله : لضعف القوّة الماسكة له : ضمير در [ له ] به بول راجعست